Rosene kjem heilt frå Knut Auke sitt gartneri i Asker. Nina Elisabeth Bøe og Jill-Mari Bøe lyfter dei ut på marka, éin etter éin, og plasserer dei på dei planlagde punkta i det som skal bli ein «hemmeleg», men slett ikkje privat hage.

– Dette vert ei lita gåve frå NaKuHel til Sande kommune – ja, til heile regionen, seier Nina.

For det ho har brukt vinteren på å planlegge, og som no er i ferd med å ta form på Brekkegarden, vert heilt spesielt på våre trakter.

– Eigentleg er det galskap å lage rosehage i Gjerdsvika, med så mykje vind og saltdriv. Men eg har valt nokre veldig robuste typar, så eg er ikkje uroleg, seier Nina.

Dei kjem med eit veldig blomsterflor, men etter 2–3 veker er det heile over. Likevel er dei historiske rosene i full fart på veg tilbake i norske hagar.

– Det er heilt klart ein trend at folk vil ha tak i dei gamle rosene. Dei er nydelege og duftar heilt fantastisk. Dei moderne rosene blomstrar rett nok fleire gongar, men dei får ikkje halvparten så mange blomster, og mange av dei luktar ikkje noko i det heile, seier Nina.

Ho kjem til å tenkje på noko gartnaren Knut Auke i Asker sa ein gong:

– Ingen forventar at tulipanar eller snøklokker skal gjenblomstre, så det er heilt latterleg at vi forventar det av roser.

Når dei historiske rosene blomstrar, varer det heile i 13–14 dagar.

– Då vert det på ein måte endå større, seier Nina.

Ho teier litt.

– Når det er sagt har eg nokre moderne roser også – så eg har sikra meg gjennom sesongen, seier ho.

Dei historiske rosene finn du gjerne i skikkeleg gamle hagar. Dei kan bli opptil 200 år gamle, medan moderne roser har ei mykje kortare levetid. I Brekkegarden står der frå før eit par rugosaer og albaroser, som Nina anslår at kan vere om lag 70 år gamle.

Midt i arbeidet stoppar Nina opp og set seg på huk ved ein enkel potte, ganske nær huset. Planten er mindre enn dei andre.

– Her står ”papparosa”, seier ho, og smiler litt.

– Papparosa?

– Eg drøymde om pappa og den rosa her. Så då tenkte eg: greitt pappa ...

For Nina er hagen eit sorgarbeid.

– Eg mista pappaen min i fjor, og då kjende eg veldig på kroppens skjørheit. Hagen har vore redninga. Ei anna i hagelaget har sagt det same – at etter at mora døydde vart det å stelle i hagen redninga. Natur og kultur er helsefremjande, seier Nina.

«Papparosa» heiter eigentleg Namdalsrose (på engelsk: Double Yellow), og er mykje brukt som hagerose i Noreg.

– Den får mjuke, gule blomster, seier Nina.

Heile rosehagen vert på om lag 180 kvadratmeter. Mesteparten av dei 41 rosene ligg i tre nivå i ein halvsirkel rundt eit kvernehjul/fuglebad.

– Dei inste er kvite med ein stenk av rosa, medan dei rundt er rosa med ein stenk av kvitt. Dei ytste er mørke, purpurraude, nesten lilla-aktige, seier Nina.

Vi gler oss til å sjå resultatet!

Nøye planlagt: Nina har brukt vinteren på å planlegge korleis rosehagen på Brekkegarden skal sjå ut. Her ser vi henne forklare Jill- Mari Bøe korleis ho ser føre seg inndelinga i hagen. Foto: Josefine Spiro Foto: Josefine Spiro