17. MAI

Nasjonaldagen vår er kanskje den mest samlande av alle høgtidsdagane i Norge.

NASJONALDAGEN: 17. mai-toget i Fosnavåg sentrum kring 1950. Korpset er Musikklaget Ulf frå Ulsteinvik. Lengst til venstre er butikken til Nils Lied, og bak butikken er bustadhuset hans. Det vesle, mørke huset er butikken til Klara Pettersen. Forretninga vart nedlagd då Klara Pettersen døydde i 1941. Huset vart utleigd til Johan Holsvik i 1946. Butikken brann ned til grunnen i 1952 og vart ikkje bygd opp att. Den store, lyse bygninga til venstre er Fiskarheimen, og rett over gata ser vi huset til kjøpmann Jens Hansen. Bak dei fremste fanene ser vi mannskoret Havdyn, som høyrde heime på Bergsøya.  Foto: Martin Furmyr

Vi beundra grønrussen sjølv om vi brukte å rope til dei: «Grønnruss, grønnruss, tjukk i hue – trenger ingen russelue!»

Nyhende

Unge og gamle, rike og fattige, innfødde og innvandrarar – alle går dei i same toget, syng dei same songane og ropar «hurra» i kor. I bygd og by går det vakre norske flagget til topps på alle flaggstenger. På denne dagen skjer det også ei stor og viktig kulturmønstring over heile landet. I sanning ein dag vi har grunn til å vere glade i.