Knut Arne Høyvik med eit hjaresukk:

"Alle bekymra menneske i dette landet kan rekne med at redaksjonen i Dagsrevyen finn dei, og stikk ein sånn lang mikrofon opp i ansiktet deira"

Dette innlegget kan vere ei stadfesting på at eg er blitt ein småsur gamal mann, men det kjennest faktisk ikkje slik ut. Det kan også vere eit innlegg som stadfestar at det eg er kritisk til, er andre også kritiske til, kva veit eg?

Dagrevyen er deprimerande: Det meiner kommentator Knut Arne Høyvik, som foreslår at dei spritar opp nyheitssendingane med noko morosamt. Foto: Skjermdump NRK 

Mitt forslag er ein teiknefilm med Tom & Jerry, eller eit par gamle sketsjar med Rolv Wesenlund og Harald Heide Steen jr. Innslaga kan avsluttast med jodling.

Fritt Ord

Eg liknar uansett på dei som vi kalla gamlekarar då vi var unge. Dei som spytta brunt, rista på hovudet av at vi hadde fått langt hår: «No ser me ikkje forskjell på kara og kvinnfolk lenger, det e verdas siste tid» melde dei i kor. Men det er ikkje slike ting som irriterer meg, eg slit med det som skal vere min fylgjesvein – nemleg fjernsynet. No har det utvikla seg slik at eg er nøydd til å dele eit hjartesukk med lesarane.